Því er haldið fram að á Íslandi sé í framkvæmd hugmynd Montesquieu um þrískiptingu valdsins, að þar sé til staðar aðskilið framkvæmdar-, löggjafara- og dómsvald. En slíku er ekki fyrir að fara. Eins kaldhæðnislega og það hljómar, þá er reyndin sú að Íslendingar kjósa yfir sig einræði á um fjögurra ára fresti.

Þegar samfélag hefur afsalað sér fjármagnsframleiðslunni til einkaaðila, þá munu fulltrúar þess ávallt gæta hagsmuna þessara sömu einkaaðila þvert á hagsmuni samfélagsins.

Með núverandi fjármagnskerfi hefur fjármagnsframleiðslunni verið afsalað til einkaaðila og hafa þessir einkaaðilar tekið ríkisstjórn landsins og þing í gíslingu. Þrátt fyrir að fjármálafyrirtæki séu orsakavaldar núverandi ástands, þá hefur þing og ríkisstjórn unnið að því að gæta hagsmuna fjármálafyrirtækjanna þvert á hagsmuni almennings.

Lýðræði þýðir í sinni einföldustu mynd, staður þar sem lýðurinn, eða fjöldinn, ræður. Við búum við lýðræði á Íslandi, eða því er alla vega haldið fram á hátíðarstundum. Raunveruleikinn er hins vegar ekki svo augljós.

Á allt að fjögurra ára fresti er kosið til Alþingis og virðist sem svo að við það afsali almenningur valdi sínu til að ráða framtíð sinni. Þeir sem kosnir eru fulltrúar almennings virðast þá um leið missa alla tenginu við almenning og þjónusta við sérhagsmunahópa tekur völdin.